hoi hoi,
Welkom op mijn weblog. Het is nog een heel gestudder om er wat leuks van te maken dus geef gerust suggesties. Ik zal proberen om hier een beetje bij te gaan houden hoe het leven van een alleenstaande mama met drie kids eruit ziet. See Ya

Vanavond was er een feestavond op school. Al twee jaar hadden ze een project lopen over energie en als einde van het project was besloten om zonnepanelen te financieren voor een weeshuis in Skri Lanka. Na de tsunami van vorig jaar is er een Nederlandse mevrouw geweest die het weeshuis heeft opgezet. De school van mijn kinderen wil dus een steentje bijdragen hieraan!

Er was van alles georganiseerd. Mijn dochter moest een modeshow lopen in originele klederdracht, samen met nog meer kinderen. Er was een groep kinderen die Skrilankese dansen hadden ingestudeerd, er waren hapjes en drankjes. En als klap op de vuurpijl was er een veiling van kunstwerken. De klassen hadden kunstwerken gemaakt en die werden per opbod verkocht. En dat liep als een speer. Een beeldje ging weg voor €77.00!! Tja je hebt wat over voor je kind die het beeldje gemaakt heeft en het graag wil hebben Andere kunstwerken stonden op stalletjes te koop voor vaste prijzen.

Ik baalde als een stekker dat die feestavond juist vanavond gegeven werd. Ik had al maanden in mijn agenda staan dat Intwine zou optreden in Atlantis en ik had het al helemaal in mijn hoofd om daar heen te gaan. Eindelijk weer eens uit met vriendinnetje Sonja!! Ik had er geweldig veel zin in.
Maar mijn week liep helemaal al een beetje raar. De kids waren vanaf maandag bij hun vader en dinsdag belde die mij op om te vragen of ik wist dat er 10 minuten gesprekken werden gehouden op school. Oeps, dat briefje had ik inderdaad ontvangen maar niet genoteerd in mijn agenda en ik was dat dus helemaal vergeten. Mijn ex was niet zo blij dat ie onvoorbereid naar die gesprekken moest maar is toch gegaan.
Woensdag belde ik hem op om te vragen hoe het was gegaan (ze deden het beiden goed!) In de tussentijd ben ik gebeld door de vader van het vriendinnetje van Kathy dat Kate een partijtje had vandaag. Weer oeps… er was inderdaad een brief voor haar gekomen maandag maar die had ik netjes in het envelopje laten zitten want Kate kwam donderdag thuis en dan kon ze haar post zelf lezen Dus weer ex gebeld en Kathy kwam als een speer naar mij toe. Gelukkig had ik nog wel kadootjes in huis die ik haar mee kon geven naar het partijtje dus is alles toch goed gekomen, zij het dan dat dochterlief wat later was als gepland. Maar dat ze dus het kadootje op kwam halen herinnerde ze me nog even aan de vrijdagavond. Dat ze dan modeshow moest lopen en dat ik toch wel kwam he!!
Ik gauw die brief opgezocht en daar stond in dat de feestavond tot half 11 duurde!! En Intwine trad om half 11 op. Dus mijn feestje ging niet door. Ik moest natuurlijk wel naar mijn dochter kijken die modeshow ging kijken.

Veel zin had ik er niet in maar op zich was het een redelijk leuke avond. Mijn dochter was een plaatje!! Ik ben tussendoor nog even naar huis gegaan (met een brullende Jack want die wilde absoluut niet mee naar huis die was ontzettend druk met buiten in het donker spelen…) om een foto toestel op te halen want die was ik vergeten. Kom ik weer op school is die batterij leeg
Heb nog wel wat foto’s kunnen maken maar de kwaliteit is teleurstellend. De vader van een vriendinnetje van Kathy heeft echter ook nog wat foto’s gemaakt dus ik hoop dat die mooier zijn. Hij heeft een digitale spiegelreflexcamera met lens. Echt een super ding. Zo een wil ik er dus ook!!
Als ze beter te betalen zijn dan

Kathy bij een kunstwerk gemaakt van kokos. De maker heeft er ruim twee uur over gedaan om het te maken. Het heeft geen speciale betekenis maar word in Skri Lanka buiten gemaakt zodat de insecten hun voedsel kunnen krijgen ervan.

Wat een plaatje he! Haar haar zat heel mooi met bloemen erin. Zoals je hieronder ook kunt zien!

Hier samen met nog meer meiden uit haar klas die ook in de mode show mee liepen en net als Kathy prachtig gekleed waren. Op bovenstaande en onderstaande foto verschillende modellen.

Hier liep Kathy de modeshow. Helaas rijkt mijn flits niet zo ver en is de foto nogal donker. Ze heeft in totaal vier keer de modeshow gelopen. En eerlijk is eerlijk, ze was geweldig

Ja gefaald….
Ik rook weer. Vorige week zat ik al te smokkelen met af en toe even roken maar deze week is het weer helemaal mis. Heb een pakje shag gekocht, sigaretten en rook weer als een schoorsteen. Ik vind mezelf stom, snap mezelf ook niet want ik voelde me best goed zonder roken. Had er wel moeite mee dat ik zo aankwam en met mijn eetgedrag was het ook helemaal mis maar tja dat had best wel weer in orde kunnen komen
Ik was 7 kg aangekomen in 4 weken tijd en dat vond ik niet leuk maar kon het nog net hebben. Nu is er sinds het weekend al weer 4 kg vanaf! En dat terwijl ik twee maal uit eten ben geweest deze week. Mijn eetlust is wel stukken minder op het moment en ook ben ik erg onrustig door gebeurtenissen in mijn leven maar gaat wel snel zo!

Voor mezelf heb ik wel besloten dat ik het stoppen met roken weer opnieuw wil gaan doen. Kan alleen het tijdstip nog niet zo erg vinden, zit het weer uit te stellen, maar jullie gaan erover horen!

Vandaag kwam me vriendinnetje Sonja. In haar hand had ze een kadootje voor me. Een kadootje omdat ik vandaag 2 weken gestopt ben met roken. In alle eerlijkheid heb ik opgebiecht dat ik zaterdag de fout ben in gegaan. Ik voelde me niet fijn zaterdag, beetje eenzaam, beetje zielig en ik had me vriendinnetje Brenda gevraagd of ze ff een bakkie wilde komen halen. Bren rookt…. als een ketter en ik heb zo de sigaret uit haar handen getrokken. En daarna wilde ik er nog een en nog een. We hebben gepraat, we hebben geknuffeld, we lieten een traantje en we rookten terwijl we onze koffie dronken. Ze ging op tijd naar huis en ik ben C.S.I. gaan kijken. Ik was gekalmeerd en lag lekker op de bank. Maar na het programma kwam de onrust weer terug en ik ben mijn (rokende) buurvrouw gaan smsen met de vraag of ze thuis was en of ik een sigaretje mocht bietsen bij haar. Dat mocht dus ik ging daar nog even heen en heb nog twee sigaretten gerookt en een hijs van de waterpijp genomen (heel apart, zat appeltabak in) Wel had ik het idee van nu is het even een dip dus oke, maar morgen ben je weer uit de dip en ga je weer vrolijk niet roken.
Ik heb het zondag wel moeilijk gehad. Heb nog even overwogen om weer een sigaretje op mijn werk te bietsen (daar word ook stevig gerookt) Heb het niet gedaan. Vandaag was het ook een moelijke dag. En dus probeerde ik het lege gevoel weer weg te eten. En eten heb ik gedaan maar het hielp niet, de trek in roken bleef.

Die trek in roken is toch wel iets heel stoms…. Het levert een leeg gevoel op dat ik weg probeer te eten, maar mijn buikje zwelt ervan op, ik zit propvol en voel me holle bolle gijs die nog steeds niet gevuld is. Mijn snaailust kent geen grenzen. ‘s Middags had ik al een zak pepernoten met schuimpjes opgegeten. ‘s Avonds begon ik aan de banaantjes van haribo (lijk wel zwanger, heb de laatste tijd een onbedaarlijke lust in die banaantjes) De zak was snel genoeg leeg. Toen nog even aan de schuimblokken begonnen en een paar handjes crusli.

Maar mijn vriendinnetje kwam dus met een kadootje. Ze is trots op me. Omdat ik al twee weken gestopt was. Ik vind haar een kanjer!! Omdat ze zo lief is om het te onthouden. En omdat ze zo lief is om daar wat mee te doen! Ik had het laatst met haar over een fietscomputer gehad, dat ik dat wel leuk vond om te kijken hoeveel kilometer nou gereden had en hoe snel ik ging. En nu kwam ze er mee aan. Na mijn biecht trok ze het wel weer even uit mijn handen maar als ik beloofde om niet meer in de fout te gaan dan mocht ik hem hebben. En van de week gaan we de agenda’s naast elkaar leggen. En afspreken wanneer we samen een rondje gaan fietsen. Mij lijkt het wel leuk om richting Alkmaar te fietsen en daar op een terras lekker een biertje te nemen en dan dat we de weg terug naar huis twee keer zoveel kilometers maken …….

Mijn eerste weekje niet roken zit erop. Op zich vind ik het redelijk makkelijk gaan. Ik heb alleen continu honger en ik ben erg gaperig en slaperig. Als iemand in mijn buurt rookt heb ik daar geen last van dat ik de sigaret wel uit hun handen in mijn mond wil kijken. Op het moment loop ik me drukker te maken om mijn eetlust als om het roken. Eten moet je namelijk wel gedurende een paar momenten van de dag dus als je eenmaal wat neemt dan wil ik meer… en meer… en meer. Ik lijk wel niet vol te raken. Mijn buik is die van holle bolle gijs daar kan een heleboel in. En alles is ook zo lekker Voorheen nam ik een sigaret om die eetlust te dimmen. Maar die sigaret is er nu niet en kauwgum is niet voldoende.

Van mijn client waar ik op het moment werk had ik nicotine pleisters gekregen. Die had ik zondag avond opgeplakt. Voor het niet roken heb ik ze niet nodig, maar ik hoopte dat de pleisters het lege gevoel tegen zouden gaan waardoor ik maar blijf snaaien. Maar ik heb er beroerd van geslapen. Ik werd trillerig wakker en heb de hele dag lopen beven. Ik voelde me gewoon niet happy met die nicotine shot, was er niet zo lekker van dus heb het ding eraf getrokken en er komt geen nieuwe op. Dan maar wat meer eten. Die kilootjes die er nu bijkomen zullen er toch wel weer afgaan? Of zullen het er alleen maar nog meer worden en zie ik er over een jaartje zo uit?

Mijn vierde dagje niet roken. Het valt me op zich alles mee. Las vandaag een stukje over stoppen met roken en daarin stond dat het beter is om drie keer op een dag te denken van ik heb trek in een sigaret als twintig keer op een dag van ik wil stoppen met roken. Ben ik het helemaal mee eens. Het roken blijft mijn leven beheersen. Of ik het nu wel of niet doe. Als roker had ik momenten van oef ik zou nu wel heel graag even willen roken, maar het komt hier niet gelegen, het mag hier niet dus moet ik weer een andere gelegenheid creeeren waar het wel kan. Als roker voelde ik me soms verlegen met mijn figuur dat ik een shaggie draaide in het openbaar. Als roker had ik last van mijn eigen stank (brr ik ruik naar rook, dat ruiken niet rokers nog beter natuurlijk).
En als niet roker heb ik last van een aantal momenten op de dag dat ik wel heel graag even zou willen roken. Na het eten ‘s avonds vooral. Dat ik met een schok bedenk van ow ja, ik rook niet meer…..

Maar wat me minder aanstaat is dat mijn eetlust zo overduidelijk beter word. Ik heb een tijd beroerd gegeten. Sloeg maaltijden over, nam in plaats van voedsel koffie en een sigaret. Die koffie neem ik nog steeds maar die sigaret vervang ik dus door voedsel. En dat is nou niet bepaald gunstig voor mijn lijn zoals ik al eerder schreef. Ik hoop dat het zich weer gaat normaliseren, maar de hele dag heb ik gewoon trek. Trek in dat heerlijke broodje, trek in twee borden warm eten, trek in snaaiwerk. Ik probeer in plaats van snaaien water te drinken. Water is ook goed om te ontgiften. Verder gebruik ik kauwgum. Suikervrije gewone kauwgum. Om maar wat in mijn mond te hebben.
En terwijl ik dit stukje schrijf werk ik pepernoten en schuimpjes naar binnen. Mmmm lekkerrrrrr…..

Gister is de dag zonder noemenswaardige moeilijkheden verlopen. Ik heb geslapen tot 12.45 uur (wat een luilak he!!) Daarna koetelde koet hier in huis wat gedaan en om 15.15 uur had ik een gesprek op school over mijn dochter. Een pizza gegeten en tot die tijd niet veel gesnoept. Maar de avonden zijn moeilijker. Dan snaai ik alles wat los en vast zit. Als ik niet begin met snoepen dan lukt het me wel om het vol te houden, maar als ik een snoepje neem dan is de rem los en ga ik door. Heel achterlijk. Maar mijn weegschaal geeft op dag twee ook twee kilo extra aan En daar ben ik nou weer minder blij mee. Hoe moet dat als ik twee maanden verder ben? Sporten hou ik niet van, heb ik niet echt de discipline voor en tja ik hou van een biertje en van snaaien. Maar daar kom je dus wel van aan….

Het valt niet mee. Gisteravond heb ik mijn laatste sigaretje gerookt. Het rare was dat ik dat laatste sigaretje helemaal niet bewust heb gerookt en dat ik daarna strontmisselijk was. Ik ging draaierig en niet lekker mijn bed in. Vanmorgen had ik me vreselijk verslapen dus ik mistte mijn sigaretje na het opstaan niet. Ik moest eigenlijk om half 8 in de auto zitten maar kwam toen pas me bed uit rollen. Wat een gedoe, snel me gewassen, aangekleed en een broodje gesmeerd en wegwezen. Normaal rook ik wel altijd in de auto, maar dat dat nu niet kon vond ik nog niet zo heel erg. De ochtend ben ik goed doorgekomen ondanks dat mijn client zelf stevig rookt. Ik had daar geen last van, dronk rustig mijn kop koffie en dacht wel aan roken maar snakte er niet naar.

De middag ging een heel stuk lastiger. Ik had trek in een sigaret!! Ben naar Aniet gegaan die ook zou stoppen met roken, maar die heeft in mijn bijzijn haar vierde gerookt! En ik maar de voordelen opnoemen van het niet roken. Je stinkt niet, je hoeft je niet bezwaard te voelen omdat je rookt, het is alleen een kwestie van niets anders om handen hebben, je rookt uit verveling, het zit allemaal tussen je oren enz. Maar ondertussen zat ik me wel wezenloos vol te proppen. Want er is wel een leegte die niet opgevuld word door rook. Ik heb me voorgenomen dat ik vandaag ff mag snaaien en dat ik morgen daar een andere oplossing voor ga zoeken.

Dus vanmiddag heb ik een zak spekjes leeg gegeten. (mjammie )Daarna een flinke warme maaltijd en als toetje een halve zak hartjes. Alleen Marco was er om me afleiding te bezorgen, de kids waren bij hun vader. Maar ik heb af en toe toch evengoed flink moeten zuchten. Het zit tussen mijn oren ik weet het, maar ondanks dat mijn buik propvol zit, voel ik me leeg.
Ik wil nicotine, ik wil teer, ik wil rook inademen en uitblazen.
Maar ik ga het niet doen. Nee ik doe het niet….
Ik ben namelijk gestopt!!

Op het moment rook ik als een ketter. Ten tijde van mijn scheiding was ik wel gestopt en dat heb ik anderhalf jaar volgehouden. Maar op een gegeven moment ben ik toch weer begonnen. Het begon ermee dat ik uit ging. Tja en bij uitgaan en een biertje in de kroeg hoort een sigaretje. Ik heb dat toch een maand of drie volgehouden dat ik alleen een sigaretje in de kroeg rookte. Maar op een gegeven moment kreeg ik vreetbuien (lees: ik zat niet lekker in mijn vel) en toen ben ik fulltime gaan roken

Al die tijd heb ik gedacht van ik stop er wel weer mee. Want het is vaak niet handig dat je rookt. Op je werk zit je te snakken naar een sigaret op het moment dat je daar niet mag roken. In de kroeg steek ik iedereen in de brand omdat het gewoon stampensvol is en je loopt te zwaaien met je sigaret. Het huis stinkt, brandgaten in mijn kleding, overvolle asbakken en nog maar niet te spreken over mijn gezondheid. Loop te hoesten en te piepen, heb geen conditie en de conditie van mijn bloedvaten gaat ook achteruit als ik de dokter moet geloven.

Maar ja zoals gezegd zat ik een tijd niet goed in me vel. En dan is stoppen ook niet echt een optie want dat kan je er niet nog eens bij hebben. Stoppen levert stress op en als ik iets genoeg heb gehad de laatste twee en half jaar is het stress. Nog steeds ben ik niet stressvrij maar wil wel graag stoppen met roken vanwege mijn gezondheid. (bovendien krijg je dan eerder rimpels en als je dichter bij de veertig zit dan bij de dertig moet je toch een beetje oppassen ) Dus ga ik maandag stoppen met roken!! Mijn vriendin doet met me mee. Zij wil ook stoppen met roken en samen sta je toch sterker. Gaan we mekaar de hele dag smsen hoe moeilijk we het wel niet hebben. Maar we gaan het doen!! Het hele weekend mag ik me nog even te pletter roken, alleen is het wel als mijn shag op is dat het ook op is dus dan koop ik geen nieuwe meer. Ik doe geen poging, ik stop gewoon!!

STOER HE!!

Afgelopen 6 weken heb ik in een heel leuk gezin gewerkt. Er waren twee kindertjes die verzorgt moesten worden omdat de moeder bij moest komen van een operatie. En ik ben dol op kindertjes. Heerlijk om een bebie in bad te doen, te knuffelen, flesje te geven enz. Heerlijk om met een knulletje van 2 jaar te spelen, naar bed te brengen, voor te lezen en te knuffelen. Ik heb het daar heel erg naar mijn zin gehad en vind het jammer dat mijn werk er daar op zit. De moeder is weer in staat om zelf voor het huishouden en de kinderen te zorgen. Het contact met haar was ook heel erg goed en het is fijn om te horen dat zowel zij als de kinderen mij zullen gaan missen!!

Deze week begint de narigheid van inplannen weer. Een groot deel van waarom het niet goed met mij ging heeft te maken met mijn werk. Er is altijd onzekerheid over waar je ingepland word, voor welke uren en je moet altijd ergens opnieuw beginnen. Deze week sta ik voor onregelmatige tijden en in het weekend ingepland bij een meneer die aan de zuurstof zit en dementerende is. Een stuk minder gezellig dus als in een gezin met kindertjes……

Ik ben nog steeds op zoek naar ander werk omdat ik bang ben dat ik weer terugval in mijn burnout door de stress en de onzekerheid die mijn werk met zich mee brengt. Het is namelijk zo dat als ik de ene week niet genoeg uren draai dat ik dat later moet compenseren door meer uren te gaan draaien. Maar als ik thuis kom van mijn werk ben ik nog niet klaar. Er zijn ook drie kinderen die zorg nodig hebben, een huishouden wat gedaan moet worden, sociale contacten die ik bij wil houden en ook nog een stukje tijd voor mezelf hebben. De afgelopen maanden heb ik niets gedaan aan mijn cursus AOV. De concentratie ontbrak en nu ontbreekt me een stuk discipline om het weer op te pakken. Ik ben mijn ritme en regelmaat kwijt en ik wil dus graag een baan met meer structuur. De 24uurs zorg is in opmars wat inhoud dat ik steeds onregelmatigere uren moet draaien en dat moet ik dan allemaal zien te combineren met mijn gezin. De gezinsverzorging zoals ik afgelopen weken had bevalt me heel erg goed, dat werk zou ik graag willen blijven doen, maar de 24 uurs zorg bevalt me totaal niet…..

Helaas is het zo dat het werk niet voor het opscheppen ligt. Ik zou graag de zorg uitwillen en iets totaal anders willen gaan doen, het kan me niet zo veel schelen wat. Gister was ik bij het CWI voor een gesprek. Ik wilde weten wat ze voor me konden doen omdat ik denk dat ik weer ziek ga worden door mijn werk. En ik wil graag werken voor mijn centjes maar dan wel dat ik er goed bij kan funcitioneren. Op het CWI zeiden ze dat ik zeker niet zelf ontslag moet gaan aanvragen. Dat ik een gesprek moet aangaan op mijn werk en moet verlangen dat ze me regelmatiger werk gaan geven. Dat heb ik al eens aangegeven maar dat kunnen ze me niet bieden. Hoe het verder moet weet ik even niet, ik blijf solliciteren maar zit er niet op te wachten dat ik weer een terugval krijg…

Wat het weer een beetje goed maakt is dat mensen dankbaar zijn voor de hulp die je hebt geleverd. Het gezin van de afgelopen weken hebben gezegd dat ze me zullen gaan missen, en als afscheidskado kreeg ik iets waar ik heel blij mee ben. Een schilderij met de voetjes van de kinderen erop!!